Binaların eşitsiz yerleşimine neden olan dört ana faktör vardır:

 (1) Temel toprağının kendisinin homojen olmaması, temel toprağı tek bir homojen malzeme değildir. Bununla birlikte, tasarımda tek başına ve ideal hale getirmek için basitleştirilmiş varsayımlar yapıldı. Toprak toplu yoğunluğu r, sıkıştırma modülü ES, kompaktlık vb. olarak ifade edilir, böylece hesaplama ile gerçek arasında belirli bir hata vardır. Bu nedenle, tasarım sırasında dikkatli hesaplamalara rağmen, binanın tamamen eşit yerleşebileceğine dair hiçbir garanti yoktur.

 (2) İnşaat sırasında ortaya çıkan sorunlar, inşaat sırasında zayıf temel tedavisi nedeniyle veya zayıf jeolojik araştırma nedeniyle istenmeyen yeraltı jeolojik fenomenler bulunmadı. Gizli sel, delikler vb. gibi tedavi edilmedi ve temelin eşitsiz yerleşmesine neden oldu.

 (3) Tamamlandıktan sonra kullanım sırasında tesadüfen etki, yeraltı su borularından büyük miktarda su sızıntısından kaynaklanan temelin yerel düşüşü veya büyük miktarda geçici zemin yükünden kaynaklanan yerel düşüşü.

 (4) Yakın yeni binanın etkisine ek olarak binanın yüksekliğinde bir yükseklik farkı var.

Genellikle binanın alt kısmında, "sekiz", tersine "sekiz", yatay ve dikey dikişler gösteren aşağıdan yukarıya gelişir. Uzun şerit binasının ortasındaki yerleşim çok büyük olduğunda, evin altından yukarıya kadar her iki ucunda olumlu bir "sekiz" dikiş oluşturulacak ve önce pencerenin diagonal köşesinden geçecektir.

Tersine, her iki ucundaki yerleşim çok büyük olduğunda, her iki ucunda oluşturulan alt-yukarı tersine çevrilmiş "sekiz" dikiş de önce pencerede diagonal olarak kırılacak ve ayrıca alt katın ortasındaki pencere eşiğinden yukarıdan aşağıya dikey bir dikiş oluşturabilir.

Bir ucu çok battığında, bir ucunda yüksek bir yerleşim ucu olan eğik bir çatlak oluşur.

Dikey ve yatay duvarların kesişmesindeki yerleşim çok büyük olduğunda, pencere eşiğinin alt köşesinde geniş bir üst ve dar bir alt olan dikey dikişler oluşur ve bazen pencere eşiğinin alt köşesinde yatay bir dikiş vardır.

Dış uzunluk duvarı, bir taraftaki eşitsiz yerleşim nedeniyle kavuk ve konveks olarak tasarlandığında, burada bir çift kuvvet oluşturmak için yatay itmenin oluşturulmasına neden olabilir ve bu kavşakta dikey bir dikişe neden olabilir.

Eşitsiz yerleşimin zararını azaltmak için uygun önlemler

 (1) Temel iyi kullanın

Zayıf temeller için yaygın yöntemler şunlardır: Yerleşme ve karıştırma. Bu yöntemler arasında toprak değiştirme yastık yöntemi, titreme çakıl yöntemi, derin karıştırma yöntemi, döner sprey yöntemi vb. İçözücü toprak, çamur, suni dolum çamuru, çamur toprağı, yüksek su içeriğine sahip tutarlı toprak, çamur, katlanabilir loess, çeşitli dolum ve yumuşak temel için gerekli olmayan 20kpa'dan az sığ eğitimsiz gücüne sahip süper yumuşak toprak 10'dan az standart nüfuzlu kumlu toprak, 5'ten az standart nüfuzlu tutarlı toprak;

(2) Mimari tasarımda iyi bir iş yapın

Binanın büyüklüğü basit olmaya çalışıyor. Binanın karmaşık şekli genellikle binanın genel sertliğini zayıflatan ve eşitsiz yerleşimi kötüleştiren önemli bir faktördür.  "I" şekli, "T" şekli, "E" şekli, "L" şekli vb. gibi karmaşık düz şekilleri olan binalar, dikey ve yatay kesişmede yoğun temellere sahiptir, temelde üst üste giren gerilimler ve artan yerleşim.

Aynı zamanda, bu tür binalar zayıf bütünlüğe ve asimetrik sertliğe sahiptir ve eşitsiz temel yerleşimi nedeniyle çatlamaya eğilimlidir. Bu nedenle, zayıf temellerle karşılaştığınızda, kullanım koşullarını karşılamak varsayımı altında, en iyisini yapmalıyız:

Uçak şekli "bir" şeklinde bir bina gibi basittir; cephede, binalar arasındaki yükseklik farkı bir kattan fazla değildir. Yüz oranı 2.5 ~ 3.0 içinde kontrol edilir; İç ve dış uzunluk duvarları kesintiyi önler, döner ve genel sertliği artırmak için yatay duvarlar arasındaki mesafeyi azaltır.

Yerleşme eklemleri de ayarlanabilir. Yerleşme eklemi, eşitsiz yerleşimden kaynaklanan zararı etkili bir şekilde azaltabilir. Yerleşme eklemi, temel dahil olmak üzere binayı iki veya daha fazla bağımsız yerleşim birimine bölmek için kullanılır. Deneyim ve simülasyon hesaplamalarına dayanarak, aşağıdaki pozisyonlarda ayarlanmalıdır:

Binalar veya aniden yük değişiklikleri; aşırı derecede büyük uzunluk-yükseklik oranlarına sahip binaların uygun parçaları; yumuşak ve sert temellerin kavşağı; temellerin farklı tedavileri; yerel bodrumların kenarları; evlerin aşamalarda inşa edilmesi arayüzü.

Genellikle, yerleşim ekleminin genişliği: iki ve üç katlı evler için 5 ~ 8cm; Dört ve beş katlı evler için 8-12cm; ve altı katlı ve üstü için 12cm'den az değil. Aynı zamanda, bitişik binalar arasındaki mesafeyi, yük büyüklüğüne, yük alanına ve etkilenen binanın sertliğine ve temelin sıkışılabilirliğine göre kontrol etmek gerekir. İki göstergeye özetlenen: "binayı etkileyen yerleşim miktarı" ve "etkilenen binanın yön oranı".

(3) Yapı tasarımını iyileştirin

Bir binanın temelindeki yükler arasında, binanın ağırlığı büyük bir oranı oluşturur, sivil binalar yaklaşık% 60 ila% 70'yi ve endüstriyel binalar yaklaşık% 40 ila% 50'yi oluşturur. Kendi ağırlığını azaltmak için ana önlemler şunlardır: duvarın ağırlığını azaltmak; Hafif bir yapı seçmek.

Binanın sertliğini ve gücünü artırmak için, binanın uzunluk-yükseklik oranını kontrol etmektir.

Yan oranı, bir duvar yapısının mekanal sertliğini belirlemede önemli bir faktördür. L / H ne kadar küçük olursa, binanın sertliği o kadar iyi olur ve temelin eşitsiz yerleşimini ayarlama yeteneği o kadar büyük olur. Uygulama, L/H <2.5 veya maksimum yerleşim S<12cm olan binalarda çatlakların olmadığını göstermiştir. L / H> 3.0 ve S> 12cm olduğunda, binalar çatlaklara eğilimlidir.

Araştırmaya göre, ikinci katın üstündeki duvar yapılarının uzunluk-yükseklik oranı 2,5'ten büyük olmamalıdır. Basit düzlemli, iç ve dış duvarlara nüfuz eden ve yatay duvarlar arasındaki küçük aralıklar için uzunluk-yükseklik oranı 3.0'dan büyük olmamalıdır. Yukarıdaki gereksinimler yerine getirilmezse, bir anlaşma ortağı kurulur. Zayıf temeller üzerinde üç katlı veya daha fazla olan evler için uzunluk-yükseklik oranı 2,5'ten büyük olmamalıdır.

İkincisi halka kirişleri kurmaktır. Binanın duvarında halka kirişleri ayarlamak, binanın bütünlüğünü arttırabilir ve taşların kesme ve çekme yeteneklerini artırabilir. Bu, çatlakların ortaya çıkmasını ve çatlakların gelişmesini önlemek için etkili bir önlemdir.

Büyük yüzey deformasyonları olan alanlar için, çatlakların ortaya çıkmasını önlemek imkansız olduğunda, evin aniden çökmesini önlemek için, evin bütünlüğünü çatlaklarla korumak çok önemlidir. Yapısal sütunlar, halka kirişleri vb. kullanmanız gerekir. Yüzük kirişleri, yerleşim çatlaklarını azaltmaya yardımcı olmak için göz ardı edilemez. Duvara yerleştirilen halka kirişleri, duvarın bükülme stresine dayanma yeteneğini artırabilir. Çelik çubuklar gibi halka kirişleri, esasen çekme kuvvetine sahiptir, bu da taşların düşük çekme mukavemetinin zayıflığını belirli bir dereceye kadar telafi edebilir. Bununla birlikte, halka kirişi gövde yapısı ile entegre edilmelidir, aksi takdirde gerekli rolünü oynamaz.

Üçüncüsü, dikey ve yatay duvarları makul bir şekilde düzenlemektir. Temelin eşitsiz yerleşmesi meydana geldiğinde, duvar gövdesi ana kuvvet taşıyan bileşendir ve dikey duvar, sertliğin zayıflanmasını ve hasarını önlemek için mümkün olduğunca dönme veya kesintiden kaçınmalıdır. Binanın yatay duvarı genel sertliği güçlendirebilir. Aralık çok büyük olmamalı ve dış duvarla doğru bağlantıya dikkat etmelidir.

Dördüncüsü, temelin sertliğini ve gücünü güçlendirmektir. Temelin düzensiz yerleşme ayarlama yeteneği aşağıdaki gibidir: kutu temeli, raft temeli, beton çapraz şerit temeli ve şerit temeli.

Tüm levha temelleri yerine zayıf temeller veya yumuşak temeller üzerindeki binalar için kazık temelleri kabul edilmelidir ve şerit temelleri kabul edilmemelidir. Üst yapının desteğin hareketi nedeniyle büyük ek stres yaratmasını önlemek için etkili önlemler alınmalıdır. Sürücü katman gibi yüzey toprağının hareketinden kaynaklanan ek stresi azaltın ve sürücü katmadaki yüzey deformasyonunun bir kısmını tüketerek üstyapı üzerindeki etkiyi azaltın.

Makul temel gerilimi, her parçanın yük dağılımının konsantre olması, temel gerilimi, temelin altındaki ortalama basınç tasarım değeri (P) benzer olması için ayarlanmalıdır. Eksantrik yükün etkisini azaltmak için, tasarlarken Pmax, P<1.2f gereksinimini karşılamalıdır: f, temel taşıma kapasitesinin tasarım değeridir ve Pmax, temelin alt kısmındaki maksimum basıncın tasarım değeridir.

4) İnşaat önlemleri

İnşaatta, orijinal yapı korunmalıdır, temel yapısı temeli açmalıdır ve temelin taşıma kapasitesi orijinal doğal temelin taşıma kapasitesinden daha büyük olmalıdır; inşaat dizisi düzgün düzenlenmelidir ve iç ve dış duvarlar aynı anda inşa edilmelidir ve doğrudan tartışma bırakılmamalıdır.

Komşu parçaların taş yapısı aşırı yükseklik farkına sahip olmamalıdır (3 kattan fazla olmamalıdır). Binanın her parçasının yükünde bir fark olduğunda, inşaat süreci makul bir şekilde düzenlenmelidir. Önce ağır ve yüksek parçaları inşa edin, sonra hafif ve düşük parçaları inşa edin; Önce ana parçayı yapın ve ardından yan parçaları oluşturun. İnşaat zaman farkından yararlanarak, yerleşim farkını azaltmak için yerleşimin bir kısmını da önceden ayarlayabilirsiniz.

 (5) Anahtar parçaları koruyun

Çatlakların görünümünü geciktirmek için koruyucu önlemlerin kullanımı esas olarak anahtar parçaların korunmasında yatmaktadır.

Yukarıdaki tartışma yoluyla, eşitsiz yerleşimden kaynaklanan zararı önlemek ve azaltmak için karşılanması gereken yukarıdaki maddelere ek olarak, yeterli halka kirişleri, çekirdek sütunları ve çekirdek sütunları olmalıdır. Aynı zamanda, temel kirişlerinin sertliğini artırın ve evin yerleşimini kesinlikle kontrol edin. Genellikle, yerleşim 200mm içinde kontrol edilir. Düzensiz yerleşimi azaltmak için iyi bir temel tasarımı yapın. Yumuşak toprak temeli için temel tedavisi veya yığın temeli kullanılmalıdır ve alt katmanın dış duvarının pencere eşiği duvarını ve alt duvarın duvar deliğini doldurmak için C15 ince taş betonu kullanılmalıdır. Düzgün olmayan temel durumunda, alt pencere eşiği duvarının ikinci ve dördüncü kül dikişleri, dikey çatlakların oluşumunu kontrol etmek için çelik nokta kaynaklı ağ ve pencere eşiği kirişleriyle donatılmıştır.

Koruma önlemleri olmayan evlerin yerdeki deformasyona direncinin analizi yoluyla pencere delikleri önemli bir koruma nesnesidir ve koruma önlemleri kabul edilmelidir. Pencere deliği, duvar yapısının sertliğinin aniden bir değişikliğidir, bu nedenle aynı zamanda yüksek stresin meydana geldiği bir alandır. Pencere deliğinin etrafında çatlakların ortaya çıkmasını geciktirmek, tüm taş evinin korunmasının anahtarıdır.

Binaların eşitsiz yerleşiminin önlenmesi ve tedavisinin üç yönü:

Biri, yerleşim eklemlerini makul bir şekilde kurmaktır. Farklı yüklere sahip tüm evler (büyük yükseklik farklılıkları olan evler), aşırı uzunluk, karmaşık düz şekilleri, aynı bina için farklı temel işleme yöntemleri ve kısmen bodrumlar temelden başlayarak birkaç parçaya bölünmeli ve yerleşim eklemleri ayarlanmalıdır. Çatlakları azaltmak veya önlemek için ayrı ayrı yerleştirin.

Yerleşme eklemleri yeterli genişliğe sahip olmalıdır. Operasyon sırasında, halka kirişleri dökürken, veya tuğla, harç ve diğer çeşitli eşyaların eklemlere düşmesinin, evin özgürce yerleşememesini ve duvar çatlamalarına neden olmasını önlemek için molaların birlikte dökülmesinin önlenmelidir.

İkincisi, üstyapının sertliğini güçlendirmek ve duvarın kesme dayanımını artırmaktır.

Üst yapının güçlü sertliği nedeniyle, temelin eşitsiz yerleşimi uygun şekilde ayarlanabilir. Bu nedenle, binanın sonundaki kapı pencerelerinin sayısını azaltmak için temelin üst yüzeyine (±0.00) ve her katın kapı pencerelerinin üst kısmına halka kirişleri kurulmalıdır. Operasyon sırasında, tuğlaları sulamak ve ıslatmak, harcın işlenebilirliğini iyileştirmek ve harcın doluluğunu arttırmak gibi özellikleri kesinlikle uygulayın (harcın doluluğunu arttırmak duvarın kesme mukavemetini büyük ölçüde artırabilir). Adım kovalaması, inşaatın kısa vadeli molasında mümkün olduğunca uzak tutulmalıdır. Düz kovalama bırakıldığında, olumlu bir kovalama haline getirilmeli ve kravat çubukları eklenmelidir. Negatif kovayı ortadan kaldırmanın yanlış yolu ve kravat takviyesi çözülmemelidir.

Üçüncüsü, vakfın muayene çalışmasını güçlendirmektir. Daha karmaşık temeller için, temel çukurun kazılmasından sonra genel iğne araştırması yapılmalıdır ve temel yapısı yalnızca iğnenin zayıf parçaları güçlendirildikten sonra yapılabilir.

Ortaya çıkan çatlaklar aşağıdaki gibi tedavi edilebilir. Duvardaki çatlaklar için, gözlem çalışması önce çatlak gelişimi yasasına dikkat ederek yapılmalıdır. Sesmik olmayan alanlardaki genel çatlaklar için, birkaç yıl sonra genişlemezseler, yapının güvenli kullanımını etkilemeyecekleri düşünülebilir. Yerel geniş eklemler harçla takılabilir, ancak tabanın orijinal şekli hasar görmemelidir. Güvenli kullanımı etkileyen yapısal çatlaklar güçlendirilmelidir. Tedavi yöntemi aşağıdaki gibidir: yerleşim istikrarlandıktan sonra, önce duvara çelik bir örgü yapıştırılır ve duvar sabitleme için duvar arası bir kravat ile donatılmıştır ve daha sonra ince taş betonu dökülür veya beton harcısı takviye için katmanlarda uygulanır.

Temelin eşitsiz yerleşmesi nedeniyle meydana gelen tuğla taş çatlakları kaçınılmazdır, ancak tasarım makul olduğu sürece, projenin kalitesi inşaat sırasında sağlandığı ve uygun malzemeler seçildiği sürece, bu çatlaklar temelde kontrol edilebilir.