aktarır ve böylece altyapıdaki stresi azaltır. Bileşik onarımları aşağıdakiler için kullanılabilir:

Korozyon, yorgunluk çatlakları veya diğer hasarlar nedeniyle bozulmuş yapının gücünü geri yüklemek veya geri yüklemek;

Taşıma kapasitesini artırmak için yapıyı güçlendirmek;

Bükülmeyi azaltmak veya bükülme kapasitesini artırmak için yapıyı güçlendirmek;

Yapının yorgunluk ömrünü artırmak; veya

Tasarım veya inşaat kusurları için tazminat.

Kompozit malzeme mükemmel yorgunluk ve korozyon direncine sahiptir ve birçok bakım durumunda çok uygundur. Kompozit malzemeler çok yüksek bir mukavemet-ağırlık oranına sahiptir ve ortotropik malzemelerin özellikleri belirli uygulamalar için özelleştirilebilir. Onarım hızlı bir şekilde yapılabilir ve karmaşık veya düzensiz yüzeyleri takip edebilir. Sıcak çalışma dahil değildir, bu nedenle yangın, ısıdan etkilenen bölgeler veya termal kalıntı gerilimleri riski yoktur. Bileşik onarımları genellikle hizmet kesintisi olmadan gerçekleştirilebilir. Örneğin, geleneksel kaynaklı boru hattı onarımları, boru hattının bakım sırasında kapatılmasını gerektirirken, bileşik onarımlar boru hattı hala çalışırken yapılabilir. Çelik ve beton yapıların korunması için kullanılan kompozit malzemelerin ikonik örnekleri şimdi Melbourne’daki Yarra Nehri üzerindeki 336 metrelik Westgate Köprüsü’nde görülebilir. Köprü yapısal olarak güçlendirilmiş ve toplam 20 tondan fazla karbon lif kullanarak dünyanın en büyük karbon güçlendirme projelerinden biri haline getirilmiştir.

Uzun vadeli etkinliği sağlamak için, kompozit onarımlar dikkatli bir şekilde tasarlanmalıdır. Bor ve aramid bazı profesyonel uygulamalarda kullanılabilmesine rağmen, cam lif veya karbon lif takviyeli malzemeler en yaygın olarak kullanılır. Tamir verimliliğini en üst düzeye çıkarmak için, lif takviye yönü ana yük yoluyla hizalanmalıdır. Şekil 2'de gösterildiği gibi, farklı onarım yapılandırmaları kullanılabilir. Daha basit onarım prosedürleriyle karşılaştırıldığında, daha karmaşık eşarp onarımları bağlama hattının kesme gerilimini azaltabilir. Tamir filminin, onarım gücünü ve dayanıklılığını sınırlayabilecek kenarlardaki kabuk stresini en aza indirmek için dikkatli bir şekilde konikleştirilmesi gerekir. Şekil 3'te gösterildiği gibi, tamir tasarımı genellikle gerekli kalınlık, kusurdan gerekli uzunluk ve konik olarak ifade edilir.

Kompozit malzemeler her zaman onarım için uygun olmayabilir ve dayanıklılığı ve performansı etkileyen bazı sorunlar vardır:

Kimyasallara maruz kalma, aşırı sıcaklıklar veya termal döngüler dahil olmak üzere çevresel faktörler;

Bakımda kullanılan malzemeler ve temel yapı arasındaki uyumsuzluk nedeniyle meydana gelen galvanik korozyon;

Yangın koruma gereksinimleri, organik matris malzemeleri ve yapıştırıcılar yanıp zararlı gazlar üretebilir; ve

Yıkıcı davranış, çünkü kompozit malzemeler darbelere ve kesmelere duyarlı olabilir.

Kompozit protez, ıslak düzenleme veya bir prepreg sistemi kullanarak doğrudan yapıya uygulanabilir ve daha sonra yerinde sertlenebilir. Alternatif olarak, önceden sertleştirilmiş laminat mekanik olarak sabitlenebilir veya yapıya yapıştırılabilir. Bağlantılı kompozit malzemelerin tamiri öncelikle yüksek kaliteli yüzey işlemesine bağlıdır. Yapışkanın etkili bir bağ oluşturması için yüksek enerjili bir yüzey oluşturmak için yüzey temiz ve kirlenmeden azat olmalıdır. Kompozit yapılarda, bu adım genellikle tüm hasarlı malzemeleri çıkarmayı ve gerekirse doldurmayı, çözücülerle temizlemeyi, yapıştırılacak yama alanını zımparlamayı ve sonuçta oluşan yüzeyin parçacıklardan veya diğer kirleticilerden özgür olmasını sağlamayı içerir. Metal ve diğer malzemeler için benzer bir süreç kullanılır, ancak iyi yapışmayı sağlamak için bir primer kullanılabilir. Yapışkan onarımı için, yapışkan seçimi kritiktir. Epoksi reçineler en yaygın kullanılan ve en yüksek performansı sağlar.