Yapı istikrarı, bir binanın genel güvenliği için en önemli kontrol elemanlarından biridir. Tasarım aşamasında bir dizi kontrol yapılmalıdır. Yetersiz istikrarı olan yapı güçlendirilebilir ve depreme dayanıklı hesaplamalar yapılabilir. Özel önlemler şunlardır:

Tasarım elemanı kontrolü

1. Sesmik seviye ve hava savunma seviyesi;

2. Temel tedavisi ve temel taşıma kapasitesi, temel tasarım sınıfı;

3. Hammadde kalite gereksinimleri;

4. Kar yükü ve rüzgar yükü;

5. Yeraltı su tipi ve yüksekliği, temel su geçirmez ve anti-sızıntı tasarımı;

6. Temel toprağının türünün kararı.

Çerçeve kesme yapısı tasarımı

1. Kiriş sütununu ve sert veya menteşeli yatak sistemini analiz edin ve tasarım yüküne göre inceleyin.

2. Yerinde döküm kirişleri, sütunlar ve zemin yapıları kullanıldığında bina yapısının genel performansı daha iyidir ve sismik kapasite daha yüksektir. Prefabrik tasarım kabul edilirse, prefabrik bileşen montaj düğümlerinin kalitesi ve bağlantı performansı güçlendirilmeli ve sismik ve su geçirmez gereksinimlere göre karşılaştırmalar yapılmalıdır.

Çerçeve yapısı optimizasyonu

1. Çerçeve kirişleri ve sütunların aralığını makul bir şekilde optimize edin ve kirişlerin ve sütunların farklı sismik derecelerine göre minimum aralık çapı ve aralık yoğunlaşma bölgesinin maksimum aralığını sınıflandırın ve düzenleyin.

2. Malzeme özellikleri ile kombinasyonda, yapısal temel tasarım sınıfını ve taş yapısı kalite kontrolünü gözden geçirin ve temel toprağı türü ile kombinasyonda yapısal tasarımın rasyonelliğini gözden geçirin.

Çelik yapı istikrarı kontrolü

1. Üyesin uzunluğuna kalınlığın oranına göre, çelik üyesin istikrarının ve mukavemetinin standarta ulaşabilmesini sağlamak için üyesi güçlü bir istikrarla tasarlayın.

2. Tasarım sırasında, genel bina, yerçekimi merkezinin aşırı sapmasını önlemek için simetrik olarak düzenlenmelidir.

3. Genel yapı başarısız olmadan önce bileşen toka olursa, çelik bileşenin bükülme gücü yoluyla bileşenin genel taşıma kapasitesi artırılmalıdır.

Yapısal takviye

1. Genişletilmiş bölüm takviye yöntemi veya sıkıştırma takviye yöntemi kullanırken, beton dayanıklılık seviyesinin C10'den daha düşük olmadığından emin olun.

2. Çelik takviye yöntemi veya yapışkan lif kompozit takviye yöntemi benimsendiğinde, beton dayanıklılık sınıfı C15'ten daha düşük olmamalıdır.

3. Ön gerilmiş takviye yöntemini kullanırken, beton mukavemet sınıfı C30'dan daha düşük olmamalıdır.

4. Kantilerli yapı bileşenleri bağlamak için takviye teknolojisini benimsediğinde, implante edilmiş bileşenlerin beton mukavemet seviyesi C25'ten daha düşük olmamalıdır.

5. Duvar yapısı güçlendirildiğinde, güçlendirilmiş duvarın harcının gücünün M5'ten daha düşük olmadığını belirlemek için yerinde incelenmelidir.

6. Yapısal bütünlüğünü geliştirmek için beton yapısal sütunlar, halka kirişleri ve diğer takviye önlemleri eklendiğinde, harç mukavemet seviyesinin M5'ten az olmadığı belirlenmelidir.

Yapısal sismik kontrol

1. Sismik eylem, yerçekiminin temsilci değeri, sismik etki katsayısı, sismik eylem etkilerinin kombinasyonu vb. dayanarak, bina depremlere karşı kontrol edilir ve kalıtım yoğunluğuna göre gözden geçirilir. Aynı zamanda, genel binanın orijinal kullanım fonksiyonlarına uygun olup olmadığını gözden geçirmek de gereklidir.

2. Sadece sismik takviye veya kısmen yeniden inşa edilen binalar için sismik deformasyon kontrol hesaplamaları gerekmez. Katlar eklenirse, sismik deformasyon kontrol hesaplamaları yapılmalıdır.

3. Tasarım hizmet ömrü yapısal takviye sonrası 25 yılı aşmayan binalar için, taşıma kapasitesinin sismik ayar katsayısı kodunda belirtilen değerin 0,85 katı olarak alınabilir.

4. Yapısal sertliğin değişimi ve takviye sonrası yerçekiminin temsilci değeri sırasıyla% 10 ve% 5'ten az olduğunda, sismik eylemdeki değişikliklerin etkisi dahil edilemez. Orijinal yapı sistemi değiştirilirse, yapının genel sismik yeniden kontrol hesaplaması, takviyelemeden sonra gerçek duruma göre yapılmalıdır.