Şu anda, yüksek katlı beton çerçeve yapılarının takviye yöntemleri esas olarak genişletme bölümü yöntemi, bağlama çelik takviye yöntemi, bağlama lif takviyeli kompozit malzeme takviye yöntemi, dış kaynak çelik takviye yöntemi, yedek beton takviye yöntemi, dış ön gerilim takviye yöntemi vb.

Yapışkan lif güçlendirilmiş kompozit malzeme güçlendirme yöntemi

Fiber güçlendirilmiş kompozit malzeme takviye yöntemi, yapının taşıma kapasitesini artırmak için bir çimento malzemesi ile orijinal bileşenin gerginli kısmına lif güçlendirilmiş kompozit malzemeyi bağlama yöntemini ifade eder. Fiber takviyeli kompozit malzemeler iyi korozyon direncine sahiptir, bu nedenle beton yapıların takviyelerinde yaygın olarak kullanılırlar. Bununla birlikte, bu malzemenin yaşlanma karşıtı yeteneği zayıftır ve hizmet ömrü ve kullanım etkisi çevresel koşullara bağlıdır ve genellikle kapalı demirbeton çerçeve yapılarının takviyesinde kullanılır.

genişletilmiş bölüm yöntemi

Genişletilmiş kesit yöntemi, orijinal üyesin kesit alanını artırmak için orijinal üyesle aynı malzemeyi kullanma yöntemini ifade eder, böylece orijinal üyesin taşıma kapasitesini ve sertliğini artırır ve takviye amacına ulaşır. Bu yöntem nispeten geleneksel, inşaat süreci basit, uyumluluk iyi ve tasarım olgun. Bununla birlikte, yerinde inşaat sırasında döküm gerektiği için, inşaat süresi uzundur. Aynı malzemenin kullanımı kesit alanını arttırmasına rağmen, binanın kullanılabilir alanı takviye edildikten sonra azalır.

Bağlantılı çelik takviye

Bağlantılı çelik takviye yöntemi, bileşenlerin taşıma kapasitesini artırmak için demirbeton çerçeve yapılarının alt gerili yüzeyine ince çelik levhaları yapıştırma yöntemini ifade eder. Bu yöntem inşaatta basittir ve binanın kullanılabilir alanını etkilemez, ancak takviye etkisi inşaat teknolojisine ve çalışma seviyesine bağlıdır ve birçok belirsiz faktör vardır.

Çelik takviye yöntemi dış kaynak

Çelik takviye yöntemi, çeliğin bir takviye rolü oynamak için aracı yapıştırarak demirbeton çerçeve yapısının yüzeyine kaplandığı bir yöntemi ifade eder. Çelik takviye yönteminin dış kaynaklanması, kuru takviye yöntemi ve ıslak takviye yöntemine ayrılır. Kuru takviye yönteminde, orta şekilli çelik ve demirbeton zheng yapısı birbirine bağlanmaz ve ikisi ayrı olarak streslenmektedir ve inşaat süreci basittir. ıslak takviye yönteminde, orta kesimli çelik ve demirbeton çerçeve yapısı birbirine bağlanır ve ikisi de birlikte gerilenir ve takviye etkisi daha iyidir.

Yedek beton takviye yöntemi

Değiştirme, sıkıştırma alanındaki betonu veya orijinal bileşenin kusurlu alanını, takviye etkisini elde etmek için yeni, yüksek dayanıklı bir beton malzemesiyle değiştirmenin bir yöntemidir. Bu yöntem binanın kullanılabilir alanını etkilemez, ancak inşaat süresi daha uzundur ve uygulama kapsamı dar.

Dış ön gerilmiş takviye yöntemi

Dış öngerginli takviye yöntemi, orijinal üyesin dışını güçlendirmek için çelik kravat çubukları veya öngerginli çelik destek boruları kullanma yöntemini ifade eder. Bu yöntemin takviye etkisi iyidir, ancak orijinal üyesin görünümü üzerinde belirli bir etkiye sahiptir ve orijinal demirbeton çerçeve yapısının küçük bir kesite sahip olduğu veya hizmet performansını iyileştirmesi gerektiği durum için uygundur, ancak yüksek gerilim ve gerginlik durumunda ve yükü boşaltmak zor. Bu yöntemi kullanırken, çelik kravat çubuğunun veya önceden gerilmiş çelik destek borusunun kullanılması gerektiği gerçek duruma göre değerlendirilmelidir.

Farklı takviye yöntemlerinin kendi avantajları ve dezavantajları vardır ve uygulamaları için uygun çevre ve kapsam da farklıdır. Bu nedenle, gerçek projede demirbeton çerçeve yapısını takviye ederken, daha iyi bir takviye etkisi elde etmek ve takviye çalışmasının rasyonelliğini sağlamak için tasarımı belirli çevre ve kullanım koşullarına göre optimize etmek gerekir.