Tuğla-beton yapısı, adının gösterdiği gibi, "tuğla", aynı boyuttaki bir yapı malzemesine atıfta bulunur ve boş tuğla 2 vb. gibi özel şekilli kil tuğlalarının diğer boyutları da vardır. "Karışık", zeminler, çarşaflar, merdivenler, balkonlar ve çarşaflar da dahil olmak üzere belli bir oranda çelik, çimento, kum ve su tarafından hazırlanan demirbeton malzemelerine atıfta bulunur. Bu aksesuarlar tuğladan yapılmış yük taşıyıcı duvarlarla birleştirilir, bu da tuğla-beton konutlar olarak adlandırılabilir. Sismik gereksinimler nedeniyle, tuğla beton evler genellikle 5 veya 6 katın altındadır.

Tuğla-beton yapısı ağırlığı taşımak için tuğla duvarları kullanır. Aşağıdaki şekilde gösterildiği gibi, zemindeki ağırlık zemin levhası üzerinden aşağıdaki desteklenen tuğla duvarına ve son olarak temele iletilir.

Bununla birlikte, tuğla duvarının yapısı demirbete göre gevşek olduğundan, ev deprem sırasında kolayca çöker veya tuğla duvarı zamanla çatlaklarla basılır. Bu nedenle, halka kirişleri ve yapısal sütunlar genellikle daha sonra tuğla-beton yapılarda kurulur.

Peki tuğla-beton yapılar için yaygın takviye yöntemleri nelerdir?

1. Temeller için yaygın olarak kullanılan takviye yöntemleri

Temel alanı arttırma yöntemi, temel takviyesi, statik basınç yığını demirleme yöntemi, ağaç kök yığını yöntemi vb. Var. Mevcut binanın temel taşıma kapasitesi veya temelin alt alanının boyutu tasarım gereksinimlerini karşılamadığında temelin alt alanını arttırma yöntemi takviye için uygundur. Temel takviyesi takviyesi yöntemi, temel eşitsiz yerleşme, donma yüklemesi veya diğer nedenlerden dolayı hasar gördüğünde temelin takviyesi için uygundur. Çapa statik basınç yığını yöntemi, çamur, çamur toprağı, tutarlı toprağı, çamur ve yapay dolum gibi temel toprakların güçlendirilmesi ve düzeltme güçlendirilmesi için uygundur. Yerinde döküm yığını da olarak bilinen kök yığını yöntemi, çamur, çamur toprağı, tutarlı toprağı, çamur, kum, çakıl toprağı ve yapay dolum gibi temel toprağın güçlendirilmesi için uygundur.

2. Duvarların ortak takviye yöntemleri

Harç yüzey katmanı yöntemi, demirlenmiş örgü harç yüzey katmanı yöntemi ve demirlenmiş beton levha duvar yöntemi vardır. Harç yüzeyi yöntemi, taşıma kapasitesinde küçük bir artış ile statik takviye ve sismik takviye için uygundur. Güçlendirilmiş örgü harç yüzey katmanı yöntemi, yatak kapasitesini büyük ölçüde geliştiren statik takviye ve sismik takviye için uygundur. Beton levha duvar yöntemi, taşıma kapasitesini büyük ölçüde geliştiren statik takviye ve sismik takviye için uygun bir duvar oluşturur. Son iki takviye yöntemi de duvarın deformasyon performansını büyük ölçüde iyileştirebilir.

3. Tuğla sütunları için ortak takviye yöntemleri

Beton muhafaza takviye yöntemi, dış çelik takviye yöntemi vb. Var. Bölümün bükülme taşıma kapasitesi ve kesme taşıma kapasitesi yetersiz olduğunda, beton muhafaza takviye yöntemi kullanılabilir; Bölümün bükülme taşıma kapasitesi ciddi derecede yetersiz olduğunda ve bölüm boyutunun artırılmasına izin verilmediğinde, dış çelik takviye yöntemi kullanılabilir.

4. Beton kirişler için ortak takviye yöntemleri

Beton kiriş normal bölüm bağlı çelik takviye, normal bölüm takviye yöntemi takviye, basitçe desteklenen kiriş normal bölüm karbon fiber levha takviye vb. Bu üç yöntem, normal bölümün taşıma kapasitesini artırmak için uygundur. Önceden gerilmiş vidalı takviye kirişi eğimli bölüm: Bu yöntem eğimli bölümün taşıma kapasitesini artırmak için uygundur. Dış çelikle güçlendirilmiş basit desteklenen kirişler ve önceden gerilmiş kravat çubuklarıyla güçlendirilmiş beton kirişler: bu iki yöntem aynı anda normal ve eğimli bölümlerin taşıma kapasitesini artırmak için uygundur.

5. Beton zemin (çatı) levhaları için ortak takviye yöntemleri

Yaygın olarak kullanılan çelik takviye ve zemin levhasının çekme alanında karbon fiber levha takviyesidir, bu iki yöntem normal bölümün bükülme taşıma kapasitesini geliştirmek için uygundur. Deliğin tarafında konsantre bir yük olduğunda ve deliğin genişliği veya çapı > 1000mm olduğunda, kirişler deliğin tarafına kurulmalıdır. Zemin (çatı) levha çatlak onarımı: Çatlaklar için iki istikrarlı koşul vardır: istikrarlı ve istikrarsız. Çatlakun nedenine, çatlakun genişliğine, çatlakun derinliğine, istikrarlı duruma, çelik çubuğun koroze olup olmadığına ve onarım amacına göre farklı takviye yöntemleri seçilmelidir. Çatlak güçlendirme yöntemleri şunları içerir: yüzey işleme yöntemi, toplama yöntemi, doldurma yöntemi ve nüfuzlu su geçirmez ajan ile yüzey kaplaması. Çatlak onarımının amacı su geçirmez performansı artırmak, taşıma kapasitesini artırmak ve dayanıklılığı artırmaktır.