Bina yapısında, duvar yapısı, özellikle geçen yüzyılda nispeten yaygın bir formdur. Duvar yapısı kırılgan bir yapı olduğundan, duvar kullanım sırasında çatlaklara eğilimlidir. Çatlaklar tarafından oluşturulan stresin yoluna göre, kabaca stressiz çatlaklara ve stresli çatlaklara bölünebilir. Araştırmaya göre, duvardaki çatlakların% 95'inden fazlası stressiz çatlaklara aittir. Çatlakların oluşumunun nedenleri genellikle yetersiz taşıma kapasitesi veya istikrarı, sıcaklık deformasyonu, malzeme küçülme deformasyonu, temelin eşitsiz yerleşimi vb.

Gerilmeyen çatlaklar zemin levhası çatlaklarına (çatı), açılıştaki duvar çatlaklarına, duvardaki dikey veya eğimli çatlaklara, altındaki büyük pencere eşiğinin altındaki dikey çatlaklara ve çatlakların farklı konumlarına göre temelde düzensiz yerleşme çatlaklarına bölünebilir. Stres çatlakları, bükülme çatlakları, sıkıştırma çatlakları, kesme çatlakları, gerilim çatlakları ve yerel sıkıştırma çatlakları vb. Stres çatlakları mühendislikte nispeten nadirdir.

Yaygın olarak kullanılan çatlak onarım yöntemleri, kompozit bölüm takviye yöntemi, toplama yöntemi, dış örgü yöntemi ve değiştirme yöntemi içermelidir. Projenin ihtiyaçlarına göre bu yöntemler kombinasyonda kullanılabilir.

Kompozit bölüm takviye yöntemi

Duvar çatları ciddi. Evin genel sertliğini artırmak için, demirbeton halka kirişleri ev duvarının bir veya her iki tarafına eklenebilir. Halka kirişi için kullanılan betonun dayanıklılık sınıfı C15 ~ C20'dur. Kesit en az 120mm × 180mm olmalıdır, takviye 4Φ10 ~ 4Φ14 olabilir, çelik çubuk Φ6 @ 200 ~ 250, çapalar vb. Duvara her 1.5m ~ 2.5m'de bir uzanır ve duvara iyi bağlanır ve halka kirişinin ölü ağırlığını taşır. Yüzük kirişi dökürken, duvar bağı güçlendirmek için dökülmeli ve nemlendirilmelidir.

Bu yöntem bir tür kompozit bölüm takviye yöntemine aittir. Avantajları, inşaat sürecinin basit olması, uyarlanabilirliğin güçlü olması, taşıma kapasitesinin duvar güçlendirildikten sonra büyük ölçüde geliştirilmesi ve olgun tasarım ve inşaat deneyimine sahip olmasıdır. Sütun ve duvarların güçlendirilmesi için uygundur. Avantajı, yerinde inşaatın ıslak çalışma süresinin uzun olmasıdır, bu da üretim ve ömür üzerinde belli bir etkiye sahiptir ve güçlendirilmiş binanın boşluğu belli bir dereceye kadar azaltılmıştır.

grouting yöntemi

Uygulama kapsamı: Yürütme yöntemi, genişliği 0,5 mm'den büyük ve derinliği olan çatlakların tedavisi için uygun olan basınçlı Yürütme yöntemidir.

Malzeme seçimi: Yerleştirme malzemesi küçülmeyen çimento bazlı Yerleştirme malzemesi, epoksi bazlı Yerleştirme malzemesi vb. olabilir.

İndirme yönteminin çalışması aşağıdaki gereksinimleri karşılamalıdır:

1. Çatlakların uzunluğu ve genişliğini, bağlı olup olmadıklarını, su sızıntısı olup olmadığını dikkatlice gözlemleyin ve çatlakların oluşumunun nedenlerini analiz edin;

2. Temel tedavi: çatlak yüzeyindeki toz ve yağı temizleyin;

3. Enjeksiyon limanını belirleyin: genellikle 20-750px mesafesinde bir enjeksiyon limanını ayarlayın. Enjeksiyon limanının konumu, daha geniş çatlaklar ve pürüzsüz açıklıklar, yapışkan bant ve rezerv ile parçada mümkün olduğunca ayarlanmalıdır;

4. Sızdırmazlık çatlakları: hızlı kurutma sızdırmazlığı kullanın, enjeksiyon limanını bırakarak çatlakın yüzeyi boyunca püskürtün ve kazın;

5. Plastik tabanı yükleyin: enjeksiyon limanındaki bantı çıkarın ve tabanı dikiş sızdırmazlığı ile enjeksiyon limanına yapıştırın;

6. Yerleştirme cihazını yükleyin: hazırlanmış Yerleştirme reçinesini hortuma enjekte edin ve Yerleştirme cihazını tabanda reçine ile vidalayın;

7. Grouting: Grouting cihazının yayını gevşetin ve enjeksiyon durumunu onaylayın. Reçine yetersiz ise, yenilenebilir ve daha sonra enjekte etmeye devam edebilir;

8. Enjeksiyon tamamen kapanır: enjeksiyon hızı azaldığında ve yapışkanın artık enjekte edilmediği doğrulandığında, bağ çıkarılabilir ve taban bir fiş ile engellenir;

9. Reçine sertleştirildikten sonra, tabanı ve fişini vurun ve yüzey sızdırmazlığını temizleyin.

ekstra örgü yöntemi

Uygulama kapsamı: Ekstra ağ yöntemi, taşların çatlak direncini artırmak, çatlakların gelişimini sınırlamak ve hava aşınmış ve eroze edilmiş taşların onarılması için uygundur.

Malzeme seçimi: Ekstra ağ için kullanılan malzemeler çelik ağ, çelik ağ, kompozit lif kumaş ağ vb. içermelidir. Çelik ağ kullanırken, çelik çubuğun çapı 4mm'den büyük olmamalıdır. Çatlakları onarmak için lif kompozit malzemeler yerine dokunmamış kumaşlar kullanıldığında, sadece yük taşımayan bileşenlerdeki statik ince çatlakların kapalı onarımı için kullanılmasına izin verilir.

İnşaat işlemi: Çatlaklar veya hava aşınmış ve erozyonlu parçalar alanına göre belirlenmeli olan ağın kaplı alanına ek olarak, ağın demirleme uzunluğu da dikkate alınmalıdır. Mesh kısa tarafının boyutu 500mm'den az olmamalıdır.

Ağ katmanlarının sayısı: çelik çubuklar ve çelik ağ için tek bir katman olmalıdır; kompozit lif malzemeler için 1 ila 2 katman olmalıdır; tasarım gerçek duruma göre belirlenebilir.

permutasyon

Uygulama kapsamı: Değiştirme yöntemi, taşların stres altında olmadığı, taşlar bloku ve harç mukavemetinin yüksek olmadığı ve yerel havalandırma ve yıkılma parçalarının güçlendirilmesi için uygundur.

Malzeme seçimi: Değiştirme için kullanılan duvar blokları orijinal duvar malzemeleri veya demirbeton katı bloklar gibi diğer malzemeler olabilir.

İnşaat işlemi: Doşa değiştirildiğinde aşağıdaki gereksinimler karşılanmalıdır:

1. Değiştirilmesi gereken taşların ve çevreli taşların yüzeyindeki sıvar katmanını çıkarın ve ardından sıvar dikişi boyunca değiştirilmiş taşları kesin. Kesme işlemi sırasında, parçanın yerini almayan taşların rahatsızlığından kaçınılmalıdır.

2. Dikkatli bir şekilde taşlara yapışmış harcı çıkarın ve yüzen tozu kaldırdıktan sonra duvarı tamamen ıslayın.

3. Tamir süreci sırasında, dolum taş malzemesinin orijinal taş ile güvenilir bir şekilde gömüldüğünden emin olmalıdır.

4. Doş onarımı tamamlandıktan sonra, sıvar katmanını yapın.