Yanlış tasarım, inşaat, dış çevre ve deprem felaketleri gibi faktörler nedeniyle, mevcut demirbeton yapılar genellikle çatlama ve yaşlanma gibi dış hasarlar ve kusurlar sergiler, yapısal güvenlik, uygulanabilirlik ve dayanıklılık performansına yol açar. yapının gereksinimlerini karşılayamaz, yapının güçlendirilmesi gerekir.

Şu anda, demirbeton yapılar için yaygın olarak kullanılan birçok takviye yöntemi vardır. İşte demirbeton kirişleri için yaygın olarak kullanılan iki takviye yöntemi: yapışkanlı bağlı çelik levha yöntemi ve dış bağlı karbon lif takviyeli polimer yöntemi. İki takviye yönteminin seçimi, tasarım hesaplaması ve inşaat teknolojisindeki farklılıklar makalede karşılaştırılmıştır.

1) Çelik ürünlerle kıyaslandığında, karbon lifler zararlı ortamlar tarafından korozyona duyarlı değildir ve sertlenmesi gerekmez. Performansları istikrarlıdır ve dış çevresel faktörlerden daha az etkilenirler.

2) iki çeşit takviye yöntemleri, gerilim gecikmesi, gerilim gecikmesi ve eski ve yeni parçaların entegrasyonu içerir.

3) Güçlendirilmiş dikdörtgen kesim kiristinin bükülme taşıma kapasitesinin analizi yoluyla, her ikisinin de hesaplama sırasında ek malzemenin orijinal beton yapısının gerilmesi üzerindeki etkisini göz önüne aldığını ve hepsinin hesaplamada alt çekme çeliğine eşdeğer olduğunu görülebilir.

4) bağlama çelik levha güçlendirme yöntemi, beton üyelerin daha yüksek mukavemeti ve pürüzsüzlüğünü gerektirir. Çelik levha ve beton yüzeyi inşaat öncesi temizlenmelidir ve inşaat süreci karmaşıktır. Karbon fiber güçlendirme yöntemi basit ve inşaat süresi kısadır. Kombinasyonda kullanılan yapıştırıcı yüksek mukavemet ve iyi dayanıklılık gerektirir.

5) ekonomik bir bakış açısından, karbon lif güçlendirme yöntemi, malzeme ve emek maliyetlerinde yapışkanlı çelik levha yönteminden daha ekonomiktir.