Çatlak onarım çalışmalarının anahtar noktası, çatlak türlerine göre tasarlamak, onarım malzemelerini, onarım yöntemlerini ve zamanını belirlemektir.

1. Yapısal çatlakların sınıflandırılması:

 (1) statik çatlak

Geçmiş olaylar ve biçimler, boyutlar ve miktarlar nedeniyle oluşan ve artık gelişmeyen bir çatlakdur. Onun özelliği, çatlakun genişliği ve uzunluğunun istikrarlı olmasıdır. Onarımda kullanılan malzemeler ve yöntemler sadece çatlakların kalınlığı ile ilgilidir, ancak malzemenin sertliği veya esnekliği ile hiçbir ilgisi yoktur.

 (2) aktif çatlaklar

Mevcut ortam ve çalışma koşulları altında istikrarlı kalamayan çatlak genişliği ve uzunluğudur. Güç, yapısal üyesinin deformasyonu veya çevrenin sıcaklığı değiştiğinde sıcaklık çatlaması gibi çatlamak kolaydır. Tamir edilirken, üretiminin nedenini ortadan kaldırmak ve istikrarlı olduğunu onaylamak için bir süre boyunca gözlemlemek ve daha sonra statik çatlak tedavi yöntemine göre tamir edilmek gerekir. Tamamen ortadan kaldırılmadığında, ancak yapı ve bileşenin güvenliği zararlı olmadığında, elastik ve esnek malzemelerle onarılabilir.

 (3) istikrarsız çatlaklar

Uzunluğu, genişliği veya miktarı gelişen, ancak bir süre sonra sona erecek çatlakdur. Böyle çatlaklar için, betonun kuru küçülme çatlakları gibi genel gelişmeden sonra onarılmalı veya güçlendirilmelidir.

 (4) tamir edilemeyen çatlaklar

Genişliği ve uzunluğu istikrarlı tutulamaz ve çatlaklar zaman geçtikçe genişleyecek ve büyüyecektir. Takviye çubuğun uzunluk yönünde çatlaklar olursa olsun, çatlak ne kadar ince olursa olsun, gelişmeye devam edecektir.

2, çatlak tespiti

 (1) uzunluk: çelik düzenlek ölçümü, genellikle çatlak uzunluğunu çatlakun her iki ucundan doğru mesafede yerleştirir.

 (2) genişlik: çelik ruler, çatlak kart ve çatlak okuma büyütme camı ile ölçülür. Çatlakun genişliği genellikle çatlakun en geniş noktasında yer alır.

 (3) derinlik: sondaj yöntemini kullanarak, sondaj çekirdek gözlemi, ultrasonik yöntemi, renk sıvısı doldurma vb., çatlak derinliği genellikle bileşenin çatlakundan maksimum dikey derinliğe kadar uzaklıkta bulunur.

 (4) çatlakların gelişimi: bileşende çatlakların gelişimi çatlak sayısını artırabilir, çatlakların uzunluğu ve genişliğini artırabilir ve çatlakların yeniden geliştirilmesini belirleyebilir.

 (5) uzunluk değişikliği izleme: çatlakun her iki ucunda da çizgi çatlakun son noktası olarak işaretlenir, gözlem tarihi tarafta kaydedilir ve çatlak uzatılırsa son noktası düzenli olarak gözlemlenir ve uzatılırsa çatlak değiştirilir.

 (6) genişlik değişikliği izleme: gözlemlenen çatlakların en geniş bölümünü işaretlemek veya bir mikrometre yatağı yüklemek, düzenli gözlem, çatlakın genişliği artarsa, çatlakun değiştiğini gösterir.

3. Çatlaklar için yaygın onarım yöntemleri

 (1) yüzey sızdırmazlık yöntemi

Düşük viskozite ve iyi geçirgenliğe sahip onarım yapıştırıcısı, beton yüzeyindeki ince bağımsız çatlaklarla (çatlak genişliğinin genişliği Omega 0.2mm) veya net çatlakların kapilar etkisiyle emilir. Zemin ve diğer geçirmez parçalar için, sızdırmazlık etkisini artırmak için lif kompozit beton yüzeyine yapıştırılmalıdır.

 (2) enjeksiyon yöntemi

Belirli bir basınçta, düşük viskozite ve yüksek mukavemetli onarım yapıştırıcısı kırık boşluğuna enjekte edilir. Bu yöntem, bağımsız çatlaklar, nüfuz eden çatlaklar ve 0.2mm < 1.5mm gibi baların yerel kusurlarının güçlendirilmesi ve mühürlenmesi için uygundur.

 (3) basınçlı toplama yöntemi

Belirli bir süre içinde, çatlakları onarmak için kullanılan düşük viskozitli ve yüksek mukavemetli malzeme, yoğun doldurma etkisini elde etmek için daha yüksek basınçla kırık boşluğuna basılır. Bu yöntem, büyük nüfuz eden çatlakların, kütleli beton kusurlarının ve derin ve sarılık çatlakların tedavisinde uygulanabilir.

 (4) doldurulmuş kapalı yöntem

Bileşenin yüzeyinde, oluk derinliği ve oluk genişliği 20mm ve 15mm U oluktan az değildir. Sonra modifiye edilmiş epoksi reçine veya elastik dolum malzemesi, yüzeyi mühürlemek için lif kompozit malzemeyi doldurmak ve yapıştırmak için kullanılır. Bu yöntem, omega-0.5mm aktif çatlakları ve statik çatlaklarla başa çıkmak için uygundur. Doldurulduktan sonra, yüzey koruyucu katman olmalıdır.

4, çatlak onarım malzemesi

 (1) sentetik reçineler;  (2) epoksi yapıştırıcı;  (3) inorganik çimento malzemeleri;  (4) lif yeniden dondurulmuş polimer (FRP) kompozit malzemeler.