Mühendislik uygulamasında, zemin yükünün artması veya yapısal modifikasyon ve ayarlama nedeniyle olsun, çok geniş olan güçlendirilmesi gereken birçok durum vardır. Ne yazık ki, FRP kiriş güçlendirme kullanımı için bir sürü araştırma malzemesi olsa da, beton levhalar için bu çalışma gerçekten çok zayıftır.

Bir araştırmacı olan Karbhari, kirişlerin araştırma sonuçlarını doğrudan levhaların tasarımına ve analizine çevirmenin mümkün olmadığına inanıyor. İlk olarak, plakanın gerilim durumu iki yönlüdür ve kirişin gerilim durumu tek yönlüdür. Ayrıca, zemin kirişler gibi kesme takviyesine sahip değildir. Ayrıca, FRP kumaş zeminin altında belirli bir aralıkla yapıştırılır, böylece bazı zeminler FRP ile kaplanırken diğerleri değil.

Bununla birlikte, birçok araştırmacı, araştırma sonuçlarının yokluğunda FRP tarafından güçlendirilmiş demirbeton levhaları analiz etmek için demirbeton kirişleri incelemenin geleneksel yöntemini kullanmanın mantıklı göründüğünü belirtti. Zemin tek yönlü ya da iki yönlü levha olsun, Elhasan'daki bir tasarım projesinde bile, kirişsiz bir zemin var. Elbette, beton levhalarda FRP uygulamasının şu anda olgunlaşmamış bir aşamada olduğunu, tamamlanması gereken birçok deneysel ve teorik analiz çalışmasının yanı sıra uygun kodların ve düzenlemelerin oluşturulmasının da olduğunu kabul ediyorlar.

Öte yandan, bazı temel sonuçlar bu alandaki araştırmacıların büyük çoğunluğu tarafından kabul ediliyor:

FRP kumaşının farklı özelliklerine ve bağlanmalarının farklı yollarına göre, zemin bükme momentinin taşıma kapasitesinin iyileşmesi farklıdır ve maksimum yaklaşık 300% (Karbhari, 1999) kadar arttırılabilir.

Zemin FRP kumaş ile güçlendirildikten sonra, arıza modu büyük ölçüde değişecektir. Demerbeton levhaların arıza modu, çelik çubukların esneklik çekme-bükülme arızasıdır, Demerbeton levhaların esnekliği büyük ölçüde azalır. Ana gösteri, FRP malzemesinin aniden levhalardan soyulması veya FRP malzemesinin aniden kırılmasıdır (Karbhari, 1999).

Hepsi, sıradan demirbeton levhalarda olduğu gibi, ters FRP şeritlerinin uygun şekilde yapılandırılmasını önerir, çünkü tek yönlü bir düzen en ekonomik ve etkili değildir (Karbhari, 1999).

FRP çubuğunun net aralığı söz konusu olduğunda, net aralık 250 mm ila 300 mm'nin altında tutulduğu sürece, arıza sırasında zeminin çatlama pozisyonu ve arıza modunun bununla çok az ilgisi vardır (Ichimasu, 2000; Karbhari, 1999). Daha fazla araştırmaya ihtiyaç var ve Tann, maksimum net mesafe 2.5 h0 olması gerektiğini öneriyor, burada H0, alt takviyelerin merkezinden çatıya kadar olan mesafededir. Ya da dağıtılmış çelik çubuklar gibi ters FRP şeritler kullanılırsa, net aralık uygun şekilde genişletilebilir, ancak bu ters FRP şeritleri en iç tarafa yapıştırılmalıdır. İnşaat dizisi açısından, bu transversal FRP şeritleri önce, sonra uzunluk olarak inşa edilmelidir (Tann et al. 2001).

Şu anda, hiçbir malzeme dış bağlı FRP kumaşının demirbeton levhaların kesme kapasitesini artırabileceğini gösteremez (Tann ve diğerleri 2001).