Tamamlanmış onarım ve koruma sisteminin performansını etkileyen faktörler değerlendirilmelidir. Aşağıda bakım ve koruma projelerinde dikkate alınması gereken en yaygın faktörlerden bazılarıdır.

a) Alt beton veya yetersiz kapsama: Degrade edilmiş beton, çelik çubukların korozyonuna ve yapısal bozulmaya neden olabilecek çok fazla iç çatlak, iç boşluklar, konsolidasyon eksikliği, yetersiz hava boşluğu sistemi çekimi veya diğer standart altı koşullara sahiptir.

Tamir sürecinde beton eksikliği ortadan kaldırıldı. Doğru seçilmiş koruma sistemleri, düşük kaliteli betonun uzun vadeli dayanıklılığını artırabilir, yüksek kaliteli betonun performansını artırabilir ve herhangi bir onarımın ömrünü uzatabilir.

b) Yanlış yerleştirilmiş çelik çubuklar: Koruma sisteminin onarımı / kurulumu sırasında, daha az beton kaplaması olduğu yerlerde yanlış yerleştirilmiş çelik uçlar, köşeler, kançlar ve çelik çubuklar ekstra malzeme veya kaplama sağlayacaktır. Tamir malzemelerindeki katodik koruma, klorür ekstraksiyonu ve korozyon inhibitörü katkı maddeleri de gelecekteki korozyonu önlemek veya geciktirmek için kullanılabilir.

C) Permeabilite: hidrostatik basınç, nem buhar basıncı, kapilar eylem ve yağmur, suyun betona nüfuz etmesine neden olabilir. Betonun içindeki su hareketi, çatlaklar, gözenekli beton, çekilmiş hava eksikliği, yapısal kusurlar veya yanlış eklem tasarımı veya işlevi nedeniyle olabilir.

Bu nem çelik çubukların korozyonuna, donma-erime hasarına, yapıya nüfuza ve olası yapısal hasarlara neden olabilir. Koruma sistemini tasarlarken, su akışını azaltmaya ve çeliğin pasını doğrudan kontrol etmeye çalışın.

d) Karbonasyon: Karbonasyon, karbondioksit ve nemin emilmesi nedeniyle betonun koruyucu alkalinitesini azaltır. Sıradan betonda, takviye, takviyeyi çevreleyen betonun doğal yüksek alkalinitesi (pH 12'nin üzerinde) tarafından korunur.

Güçlendirilmiş çeliğin yüksek alkalitlikte koroze olmasını önlemek için güçlendirilmiş çeliğin etrafında koruyucu bir oksit katmanı oluşturulur. Betonda karbondioksit ve suyun emilmesi, karbonizasyon olarak adlandırılan bir süreç yoluyla betonun yararlı alkalinitesini azaltır.

pH değeri 10'dan daha düşük olduğunda, korozyon olasılığı büyük ölçüde artar. Dış yüzeye yakın güçlendirme çubukları karbonizasyondan etkilenir ve bu nedenle korozyonu önleyemez.

Yetersiz beton kaplama durumunda, bariyer kaplama gelecekteki karbonlanma için koruma sağlayabilir. Aksi takdirde, çeliği gelecekteki korozyondan korumak için bir katodik koruma sistemi veya yeniden alkaline beton kullanılabilir.

e) Anot halkası (halo etkisi): Mevcut takviye ana betondan tamir harcına veya yeni betona uzandığında bu etki ortaya çıkar. Bu, yeni beton ve ana beton arasındaki bağ hattındaki potansiyel farkın artmasına neden olur.

Anod halkası veya halo etkisi, tamirin kenarının hemen ötesinde, temel metal betondaki takviye çeliğinin hızlandırılmış korozyonundan kaynaklanan hasardan kaynaklanmaktadır. Anoda, genellikle ana betonda korozyon oluşur, çünkü elektronlar kirlenmemiş onarım malzemesindeki takviye malzemesinin katot kısmına emilir.

Pasın birikmesi çelik çubuğun yüzeyinde büyük bir iç basınca neden olur ve bu da betonun soyulmasına neden olur. Klorürün varlığı süreci hızlandırır.

Güçlendirme çeliklerindeki bariyer kaplamaları, kısmen korozyon aktivitesini kontrol etmeye yardımcı olabilen epoksi reçineler, lateks çamurları veya çinko zengin kaplamalar içerir. Ama saha uygulaması ile ilgili sorunlar var. Katodik koruma, klorür ekstraksiyonu ve elektrokaplama anotları çeliği korozyondan korumak için de kullanılabilir. Bununla birlikte, bu çözümlerin ekonomisi dikkate alınmalıdır.

F) Çatlaklar: Çatlak onarımı genellikle herhangi bir onarım veya koruma işinde ilk adımdır. Çatlaklarda bulunan su soğuk iklimlerde korozyona ve donma-erime problemlerine neden olabilir. Tamir işlerinden önce çatlakun nedeni araştırılmalıdır.

Yapısal çatlaklar, çatlaklardan yükleri iletebilecek şekilde onarılmalıdır. Epoksi reçine enjeksiyonu çatlakların mühürlenmesini sağlamak için kullanılır. Aktif çatlaklar, özellikle de dış maruz kalmadaki termal değişikliklerden kaynaklanan çatlaklar, gelecekteki kullanım için tamir edilmelidir.

Aktif termal çatlaklar uygun şekilde tasarlanmış genişleme eklemleri sağlayarak onarılabilir. Kaplama, kimyasal kaplama, elastomer kaplamalar ve yüksek uzunluklu epoksi reçine kullanımı hareketli çatlakları onarabilir. Açık aktif çatlakların onarılması zor olabilir.

Çatlak onarımı için kullanılan çoğu malzeme sıcaklığa duyarlıdır ve bu nedenle 4 ° C'nin altında kurulamaz. Çatlak maksimum genişliğine yakın olduğunda tamir edilmesi de istenir, çünkü aktif çatlakları onarmak için kullanılan çoğu esnek malzeme sıkıştırmada germekten daha iyi performans gösterir.

G) Klorür / kimyasal saldırı: Betonda kimyasal veya tuzlu çözümlerin nüfuzu gömülü çeliğin korozyonuna neden olabilir. Asitler, alkaliler ve sülfatlar tarafından yapılan kimyasal saldırı da beton üzerinde olumsuz bir etkiye sahip olabilir. İzolasyon koruma sistemleri genellikle kimyasalların betona girmesini en aza indirmek için kullanılır.

H) Yüzey erozyonu: Betonun yüzey erozyonu, barajların, akış yollarının ve diğer deniz kenarı yapılarının yanı sıra köprü güverteleri, rampalar, park güverteleri, endüstriyel zeminler ve diğer trafik taşıyan yapıların ana sorunudur.

Daha az ölçüde asit yağmuruna ve şiddetli hava koşullarına maruz kalan binalar için de bir sorun olabilir. Beton kaplamalar, yüzey sertleştiriciler, sızdırmazlıklar veya diğer tedavi yöntemleri genellikle yüzeyin korozyon direncini artırmak için kullanılır.