Bu makale, uygulayıcıların zorluklarını belirli bir dereceye kadar çözmek ve yeni fikirler sunmak umuduyla, duvarlığı güçlendirmek için karbon lif kompozit malzemelerin kullanımının ilkelerini ve yöntemlerini tanıtır.

Doş yapısı, yatırım tasarrufu, uygun inşaat ve yerel malzemeler gibi avantajları nedeniyle çok katlı evlerde, okullarda, hastanelerde, bilimsel araştırma binalarında ve diğer binalarda yaygın olarak kullanılmıştır.

Bununla birlikte, duvar yapısı da düşük çekme ve kesme dayanımı gibi eksikliklere sahiptir. Birçok taş yapısı inşaat ve kullanım sırasında farklı derecelerde ve farklı formlarda çatlaklara sahiptir.

1. Temel kavramlar:

Fiber kompozit malzemeyi duvarın yüzeyine yapıştırmak ve kesme taşıma kapasitesini geliştirmek için birlikte gücü taşımak için yapısal yapıştırıcılar kullanan bir yapısal takviye yöntemi.

2. Uygulama:

Sintereli sıradan tuğla duvarlarının düzleminde kesme takviyesi ve sismik takviyesi için uygundur. Güçlendirilmiş tuğla duvarı çatlama, korozyon ve yaşlanmadan özgür olmalıdır. Ölçülen tuğla mukavemet seviyesi MU7.5'ten daha düşük olmamalı ve harç mukavemet seviyesi M2.5'ten daha düşük olmamalıdır.

3. Avantajları ve dezavantajları:

 (1) Avantajları: inşaat basittir ve orijinal bileşenlerin ağırlığı takviye edildikten sonra temelde artmaz ve yapının şekli etkilenmez.

 (2) dezavantajları: yapışkanın dayanıklılığı ve yangına dayanıklılığı ve lif kompozit malzemenin demirlenmesi.

4. Genel hükümler

 (1) Dış bağlı lif kompozit malzeme tuğla duvarını güçlendirdiğinde, lif gerilim modu sadece çekme gerilimine dayanacak şekilde tasarlanmalıdır.

 (2) Tuğla yüzeyine yapıştırılmış lif kompozit malzeme korunmalıdır. Yüzey koruyucu malzemeler lifler ve yapışkanlar için zararsız olmalıdır.

 (3) Bu yöntemle güçlendirilen tuğla duvar yapısı için uzun vadeli kullanım için ortam sıcaklığı 60 ℃ dan daha yüksek olmamalıdır. Özel bir ortamdaki tuğla yapısı bu yöntemle güçlendirildiğinde, çevresel faktörlere dayanıklı bir yapıştırıcı hala kullanılmalıdır ve yapı özel süreç gereksinimlerine uygun olmalıdır.

5. İnşaat gereksinimleri

 (1) Diş duvarının düzlemindeki kesme taşıma kapasitesi arttığında, yatay macun, çapraz macun, düz çatal macun veya çift çatal macun yöntemleri gerçek projeye göre seçilebilir. Dikey veya yatay boncuklar her yöntemin sonuna uygulanmalıdır.

 (2) Lif kumaş şeritleri eşit aralıklarda tüm duvarda eşit düzenlenmelidir. Şeritin genişliği 100mm'den az olmamalı, şeritin maksimum net aralığı üç cilt tuğlasının yüksekliğinden büyük olmamalı, 200mm'den büyük olmamalı ve şeritin yönünde güvenilir demirleme önlemleri olmalıdır.

 (3) Lif kumaş şeridinin ucunun demirleme yapısı ölçümleri duvarın ucunun durumuna göre sıkıca basılabilir. Şeritin pozitif köşeyi atlaması gerektiğinde, pozitif köşenin köşesindeki eğrilik yarıçapısı 20mm'den az olmamalıdır.

 (4) Uzun lif kumaş şeritleri kucak yöntemi ile bağlandığında, kucak uzunluğu 200mm'den az olmamalı ve kucak uzunluğunun ortasına bir çapa cıvatası ayarlanmalıdır.

 (5) İnşaat noktaları: Güçlendirilmiş duvarın yüzeyi önce çimento harcıyla kapılmalıdır, kalınlığı 15mm'den büyük veya eşittir ve pürüzsüz olmalıdır ve çimento harcının mukavemet seviyesi M10'den büyük veya eşittir. Fiber kompozit malzemenin yapıştırılması, pürüzsüzlük katmanı sertleştirildikten ve kurutulduktan sonra yapılmalıdır.