Liman projelerinin inşaatı, ülkemin reform ve serbestleştirme sürecinle birlikte dünyaca ünlü başarılar elde etti. İç yol bağlantılarının anahtar bir düğümü olarak, liman köprüleri limanların normal çalışmasında hayati bir rol oynar. Ekonominin ve toplumun gelişmesi ile liman alanlarındaki köprülerin trafik akışı artmaya devam ediyor ve çeşitli aşırı yükleme biçimleri yaygındır. Erken tasarlanmış köprüler düşük güvenlik rezervlerine sahiptir ve giderek daha fazla köprü güçlendirilmelidir. Bu makale, liman alanlarında köprü takviyesinin önceki deneyimini özetliyor ve liman alanlarında yaygın olarak kullanılan birkaç köprü takviyesi yöntemini ve dikkat edilmesi gereken noktaları özetliyor.
Kesim arttırma yöntemi genellikle Şekil 1.1'de gösterildiği gibi köprülerdeki iskeleler ve iskeleler sütunlarını güçlendirmek için kullanılır. Bu yöntem genellikle iskele ve iskele sütunlarının etrafına çelik çubuklar yerleştirmek ve ardından ana takviye arttırmak ve betonu döktükten sonra orijinal iskele veya iskele sütunlarına entegre etmektir.
Bileşen bölümünü arttırdıktan sonra, bileşenin sabit yükü de artar, böylece güçlendirilmiş yapı kompozit bir bileşen haline gelir. Kompozit bileşenin anahtarı, sağlam ve güvenilir olmak için yeni ve eski betonun kombinasyonudur. Lamine üyelerin taşıma kapasitesi sınır durumunu ve hizmet edilebilirlik sınır durumunu yeniden hesaplamak ihtiyacının yanı sıra, temelin taşıma kapasitesini de gözden geçirmek gerekir. Bu takviye yönteminin ilkesi nispeten basit, inşaat süreci nispeten kolaydır, kuvvet güvenilirdir ve takviye maliyeti de düşüktür. Bununla birlikte, bu takviyleme yönteminin, takviylemenin erken aşamasında trafik akışını etkileyebilecek uzun bir bakım süresi gibi göz ardı edilemeyecek eksiklikleri de var ve köprünün altındaki boşluk belli bir dereceye kadar sınırlı olacaktır. Bu olumsuz faktörler bu takviye yönteminin genel uygulanabilirliğini de etkiler.
Yapışkan çelik levha takviye yöntemi, çelik levhanı yapının zayıf konumuna sabitlemek için yapısal yapıştırıcı ve çapa cıvataları kullanır, böylece orijinal yapı ve çelik levha kuvveti taşımak için bir bütün haline gelir. Bu takviye yöntemi genellikle köprünün ana kiristini güçlendirmek için kullanılır. Şekil 2.1'de gösterildiği gibi, yapışkan çelik levha takviye yönteminin aşağıdaki avantajları vardır:
(1) Sadece kireşin taşıma kapasitesini etkili bir şekilde artırmakla kalmaz, aynı zamanda köprünün daha sonraki deformasyon kapasitesini de artırabilir.
(2) Artan bölüm takviye yöntemiyle karşılaştırıldığında, takviyeli köprünün alt alanı üzerindeki etkisi göz ardı edilebilir.
(3) İnşaat süresi kısa, malzeme tüketimi düşük ve ekonomik faydalar açıktır. Şu anda en yaygın kullanılan takviye yöntemidir.
Liman alanındaki çevrenin özelliği nedeniyle, bu takviye yöntemini kullanırken, çelik levhanın yüzeyinde özel korozyona karşı önlemler alınmalıdır ve daha sonraki dönemde düzenli bakım ek bakım maliyetlerini artıracaktır. Çapa cıvataları köprü yapısına delmeli olduğundan, bu kaçınılmaz olarak orijinal yapıya bazı hasarlara neden olacaktır. Sondaj sırasında, daha az çelik dağıtımı olan bir yer seçmek önerilir.
Yapışkan karbon fiber levha güçlendirme yöntemi, Şekil 3.1'de gösterildiği gibi, karbon fiber levhasını yapının yüzeyine yapıştırarak yapıştırarak kompozit bir gövde yapmaktır. Karbon fiber levhanın çekme mukavemeti sıradan çelikten yaklaşık 8 kat. İkisi arasındaki etkileşim sayesinde, güçlendirilmiş yapının bükme taşıma kapasitesi önemli ölçüde geliştirilebilir. Bu takviye yöntemi basit bir inşaat süreci, kısa bir süreye sahiptir ve orijinal yapıya zarar vermez.
Yapıştırılmış karbon lif kumaşının çekme mukavemeti çok yüksek olsa da, kesme mukavemeti özellikle düşüktür. Bu takviye yöntemi, kesme direncini artırmak isteyen yapılar için pek uygun değildir. Karbon lifin yüksek çekme mukavemeti nedeniyle, genel yapı kırıldığında, mukavemet kullanım oranı% 30'dan daha azdır. Karbon lifin yüksek fiyatı da bu takviye yönteminin gelişimini sınırlamaktadır.
- Dış ön gerilmiş takviye yöntemi
Dış öngerginlik takviyesi, öngerginliğin aktif dış gücü yoluyla yüksek mukavemetli çelik tel paketleri, çelik ipleri vb. eklenmektir, böylece öngerginliğin oluşturduğu ters bükme momenti yükün bir kısmının iç gücünü dengelemektedir. Böylece orijinal yapının taşıma kapasitesini iyileştirir ve çatlak sapması üzerinde iyi bir kontrol etkisine sahiptir. Bu takviye yöntemi köprü ve bina takviyesi alanında yaygın olarak kullanılır.
Yapısal sistemin takviye yönteminin değiştirilmesi, orijinal yapının gerilim durumunu değiştirerek takviyeli yapının taşıma kapasitesini geliştirir. Aşağıdaki yöntemler özellikle liman alanlarındaki köprülerin güçlendirilmesi için uygundur.
Destek yöntemi ekle
Kiriş-kemer kombinasyon yöntemi
Sonuç
Eski köprü belli bir hizmet ömrüne ulaştıkça, giderek daha fazla projenin güçlendirilmesi gerekiyor. Liman köprüleri ve sıradan otoyol belediye köprüleri, takviye sırasında farklılıklarına dikkat etmelidir. Takviye yöntemlerinin seçimi, köprü değerlendirme kategorileri, kusurlar ve ekonomik faydalar gibi çeşitli yönlerin kapsamlı bir analizine dayanmalıdır. Köprü güçlendirme gelecekte büyük potansiyele sahip yeni bir disiplin olacaktır. Ayrıca mühendislik ve teknik personelin sürekli geliştirilmesi ve özeti de gerekir. Mühendislik teknolojisinin sürekli gelişimi ile gelecekteki köprü takviye teknolojisi kaçınılmaz olarak gelişmeye devam edecek.
Diller: Turkish
