Beton yapısal güçlendirme mekanizması hakkında birkaç düşünce

20. yüzyılın ortalarında ve sonlarında, takviye teknolojisinin hızlı gelişimi ile, dış kaynak bağlama çelik yöntemiyle güçlendirilen RC kirişleri temsilci oldu. Dış çelik levhaların veya polimerlerin beton yapıları güçlendirmek için kullanımı inşaat mühendisliğinde başarıyla uygulanmıştır. Son zamanlarda, karbon lif ve cam lif gibi yüksek dayanıklı polimer malzemeler çelik levhaların yerine geliştirilmiştir. Bu, hafif ağırlık, korozyon direnci ve kullanım kolaylığı gibi birçok avantajına sahip olan lif güçlendirilmiş polimer serisidir. Doğal afetlerden zarar görmüş yapıların güçlendirilmesinde yaygın olarak kullanılan güçlendirme yöntemi, polimer levhalarla hızlı bir şekilde güçlendirmektir. Levha malzemesi inşaat için yapının belirli bir konumuna bağlanabilir ve işlem basit ve maksimum takviye etkisi elde edilir.

İnşaat ve kullanım sürecinde, lif kumaş, malzemenin yapışmasını zayıflatacak yangın, ultraviyole radyasyon vb. gibi karmaşık ortamlara maruz kalabilir. Bu nedenle, organik bağlayıcı ve beton arasındaki bağ zayıf bir bağ haline gelir. Bununla birlikte, inorganik yapıştırıcı mükemmel yüksek sıcaklık direnci, düşük bükülme ve güçlü yaşlanma direnci vardır. Büyük gelişim beklentilerine sahip yeni bir yapıştırıcı türüdür. Sistemi güçlendirmek için daha kalın bir karbon fiber levha kullanmak daha iyidir.

Hesaplama sonuçları, sertliğin plaka alanının artmasıyla arttığını, ancak artışın sınırlı olduğunu gösterir. Nihai bükme kapasitesini geliştirmek için, kirişin her iki tarafındaki takviye etkisi açık değildir. Kirişin her iki tarafındaki levhalar çatlak gelişimi üzerinde büyük bir inhibitör etkiye sahiptir. Karbon lif malzemesinin yıkılması nedeniyle, kiriş inorganik yapıştırıcı takviye sisteminde tamamen başarısız oldu. Organik bağlama takviye için kullanıldığında, kiriş karbon lif soyma hasarı nedeniyle başarısız olur. Bu mekanizma, beton arayüzünün çekme deformasyonu azaltabilir.

Yapısal takviye için genel prosedürler

1) Yapıyı güçlendirmenin en iyi yolu

Tüm yapısal takviye projesinde, makul bir takviye planı seçmek çok önemlidir. İnşaat dönemi kısadır, yatırım küçüktür, çevresel etki küçüktür, inşaat zorluğu küçüktür, teknoloji olgundur, görünüm etkisi iyidir ve takviye sonrası uzun süre kullanılabilir. Yukarıdaki özellikleri göz önünde bulundurmak ve ideal takviye planını belirlemek.

2) Tasarım geliştirme planı

Yukarıdaki analize dayanarak, bina yapısının gerçek durumuna ve yeniden inşa ve takviye gereksinimlerine göre bir takviye planı önerilir. Çelik çubuğun tasarımı esas olarak üç yönü içerir: çelik çubuğun taşıma kapasitesinin hesaplanması, kullanım koşullarının hesaplanması, yapısal işleme ve inşaat çizimleri. Tasarım yaparken, takviye yapısının mevcut ve yeni parçalarının ayarlanmasına dikkat etmek gerekir. Ve stresin histerezini en aza indirmek için ilgili teknik araçlar ve yapısal önlemler alın.

3) Organizasyonal yapı tasarımı

Takviye tasarım planını belirledikten sonra, inşaat organizasyonunu inşaat sahasının gerçek durumuna göre tasarlayın. Gerilim gecikmesini en aza indirmek ve yeni ve eski yapılar arasındaki gerilimi mümkün olduğunca ayarlamak için, malzemeleri veya malzemelerin bir parçasını boşaltmak veya destekler eklemek gibi inşaat süreci sırasında bazı adımlar alınabilir. İnşaat kuruluşunun tasarım planını hazırladıktan ve onayladıktan sonra, inşaat sahasının güvenliğini sağlamak için, inşaatı zamanında gerçekleştirmek için ilgili teknik personel organize edilmeli ve inşaat durumu düzenli olarak inşaat sahasına dinamik olarak geri gönderilmelidir. Projenin tamamlanmasından sonra, sahibi, inşaat partisi, denetim partisi ve tasarım enstitüsü gibi ilgili personeli kabul etmek için düzenleyecektir.